U bevindt zich hier: Home 
Nieuws
Nieuws
De XJ6 is een ranke verschijning ten opzichte van de grote Mark X. De auto had onafhankelijke achterwielophanging, gelijkwaardig aan die van de Jaguar E-Type, die zorgde voor een uitstekend rijgedrag en verminderde interieurgeluiden en trillingen. De instrumenten op het dashboard waren gelijkwaardig met die van andere Jaguar-modellen van dat moment. Als gevolg van het ranke silhouet was wel aan interieurruimte ingeboet. De XJ6 werd geleverd met een 2,8 l of een 4,2 l versie van Jaguars befaamde 6-in-lijnmotor.
De XJ6 werd geïntroduceerd in september 1968. In reclamespots op televisie prees Sir William Lyons de nieuwe auto aan als the finest Jaguar ever. Het model kende succes waardoor Jaguar in het begin moeite had de vraag bij te houden. De eerste exemplaren kenden als gevolg daarvan kwaliteitsproblemen.
XJ6/XJ12
De meest in het oog springende wijziging bij de introductie van de vernieuwde XJ in 1973 was de hertekende voorzijde met de naar onder de bumper verplaatste richtingaanwijzers. Jaguar werd hiertoe gedwongen nadat de regelgeving over de hoogte van de bumpers was veranderd. De 3,4 l XJ6 werd pas vanaf 1975 beschikbaar. De XJ12, met 5,3 l V12, was ook met verlengde wielbasis te verkrijgen en het Daimler topmodel werd Double Six genoemd. De XJ Series II stond bekend om zijn belabberde productiekwaliteit; Een gevolg van het feit dat het merk bij British Leyland hoorde.
Voor 1979 werd de XJ opnieuw herzien tot Series III. De LWB-versie (Verlengde Wielbasis) werd herzien door Pininfarina. Doch bleef de face-lift vrij beperkt. De daklijn werd vlakker en de achterlichten en wielen werden gewijzigd. Er waren drie motoren voorhanden: een 3,4 l en 4,2 l 6-in-lijn en de 5,3 l V12. Deze Series III was slechts een tussenstop in afwachting van de nieuwe generatie (de Mk II) en kreeg de codenaam XJ40. Doch liet die Mk II langer dan verwacht op zich wachten. British Leyland, en Jaguar Cars, zaten in financiële problemen en de Mk I bleef nog jarenlang in productie. De laatste Mk I XJ6 werd in 1987 gebouwd en de laatste Mk I XJ12 in 1992.
In februari 1956 kondigde Volvo aan met een nieuw model te komen. De Volvo Amazon werd ontworpen door Jan Wilsgaard. Het internationale debuut vond plaats in oktober 1956 op de Londense Earls Court autotentoonstelling. De levering kwam pas op gang in maart 1957. In Zweden werd de verkoopprijs bepaald op 12.600 Zweedse Kronen. De Duitse bromfietsfabrikant Kreidler protesteerde vervolgens tegen de naam Amazon, omdat Kreidler deze naam in de meeste Europese landen reeds had laten registreren. Als gevolg hiervan besloot Volvo de auto buiten Scandinavië '121' te noemen.
Op 16 april 1958 werd de eerste Amazon geëxporteerd, namelijk naar Denemarken. Ter gelegenheid van haar achtiende verjaardag, kreeg prinses Margrethe officieel een Amazon aangeboden. Daarna begon de export op gang te komen. In Nederland kostte een Amazon toen ƒ 12.185,-. Vanaf 1960 werd de Amazon vervolgens naar de USA geëxporteerd, de kostprijs bedroeg daar toen $ 2.895,-.
Al snel na de in productie name van de Amazon volgden kleine wijzigingen. De kachel werd verbeterd en de exportmodellen kregen een vierversnellingsbak, gordels en grotere remmen met servo's. De afzonderlijke kofferklephendels werden vervangen door een enkele in het midden met het Volvo-embleem erop. Vanaf augustus 1961 werd de Amazon uitgerust met de nieuwe B18-engine. Ook waren vanaf 1961 alle auto's voorzien van een 12-volt elektrisch systeem.
In 1962 bracht Volvo de tweedeurs coach en de stationcar uit. Volvo begon voor de Amazon ook assemblagelijnen op buiten Zweden op te zetten. Vanaf 1963 werd de Amazon in Dartmouth in Canada gemaakt en vanaf 1965 tevens in Gent in België. Vanaf 1965 kwamen er ook ingrijpender cosmetische ingrepen. De grille werd veranderd, er kwamen nieuwe velgen en een nieuw interieur. Volvo monteerde voor het eerst de beroemde anatomisch gevormde stoelen, met instelbaar lendekussen en traploos verstelbare rugleuningen. Ook hadden alle auto's voortaan schijfremmen.
Passieve veiligheid stond (en staat nog altijd) hoog in het vaandel bij Volvo en de Amazon was, samen met de PV 544, één van de eerste auto's die standaard geleverd werd met 3-punts veiligheidsgordels en een bekleed dashboard.
De auto staat bekend als erg betrouwbaar en sterk. Van de 297.000 exemplaren die in Zweden werden verkocht zijn er nog 35.000 geregistreerd, en men vermoedt dat er nog 15.000 dagelijks worden gebruikt.
De productie werd beëindigd in 1970 en het model werd opgevolgd door de Volvo 140-serie.
Een artikel uit een oude krant:
Onze hobby is begonnen met de afgebeelde Volvo Amazon uit 1964.
Wij waren de derde eigenaar en hebben deze auto ongeveer 20 jaar gereden.
Tenminste 400.000 km met dezelfde motor. Dit was een B18 motor met één carburateur.
Met een origineel Hollandia open dak (missen we soms nog best).
I.v.m. (te)veel restauratiewerk hebben we deze verkocht en onze (rode) Amazon aangeschaft en laten restaureren.
Door zijn fris rode kleur best het aanzien waard. Ook heeft deze een B20 motor en een gescheiden remsysteem.
Daardoor toch wat veiliger in gebruik.
Het weer
Nieuws
